Wanneer wij zeggen dat het product browser-resident is, bedoelen we iets specifieks en draagconstructiefs — geen marketingzin. Het is de architectuur waarop het hele product is gebouwd. Dit bericht legt uit wat dat betekent en waarom het de beveiligingsvraag fundamenteel verandert.

Waar uw dossiers leven

Uw dossiergegevens leven in de eigen lokale opslag van uw browser, op uw eigen apparaat. Cliëntnamen, dossierfeitelijkheden, documenten die u heeft geopend, de stukken die u heeft opgesteld — ze staan op uw schijf, bewaard door de browser zoals een desktoptoepassing zijn bestanden bewaart.

Ze staan niet in een database die wij beheren. Er is geen server van ons waarop een kopie van uw bestanden staat. Dit is geen instelling die u inschakelt of een premiumlaag waarnaar u upgradet. Het is de wijze waarop het product is gebouwd, van de eerste module tot de laatste.

De beveiligingsvraag die dit beantwoordt

De meeste discussies over AI-beveiliging blijven steken bij hoe goed een aanbieder de gegevens beschermt die u naar hem verzendt — de versleuteling, de certificeringen, het bewaarbeleid. Dat alles veronderstelt dat de gegevens uw machine al hebben verlaten en op die van een ander zijn beland.

Browser-resident architectuur verwijdert die veronderstelling. Als er geen externe database van uw dossiers bestaat, is er:

  • Niets te hacken. Een aanvaller die in onze systemen binnendringt, vindt uw bestanden niet, omdat uw bestanden er nooit zijn geweest.
  • Niets op te vragen. Een derde partij kan van ons geen kopie vorderen van een dossier dat wij niet in bezit hebben.
  • Niets te vergeten te verwijderen. Er is geen bewaarbeleid om op te vertrouwen, omdat er geen bewaarde kopie bestaat die van dat beleid afhankelijk is.

De sterkste bescherming voor een vertrouwelijk dossier is dat het nooit uw beheer verlaat. Dat is wat dit ontwerp u biedt.

Wat vertrekt, en wat nooit vertrekt

Browser-resident zijn betekent niet dat het product geen AI-model kan gebruiken — het betekent dat het dat doet op uw voorwaarden. Daarom is het de moeite waard precies te zijn over de twee categorieën.

Wat nooit vertrekt: uw dossiergegevens in rust. De bestanden op uw schijf, de volledige inhoud van een document, alles wat u niet specifiek voor een stap heeft goedgekeurd. Niets wordt op de achtergrond geüpload. Niets wordt gesynchroniseerd naar een cloud die wij beheren. Het blijft staan.

Wat vertrekt, en dan ook alleen: de specifieke tekst die u voor één stap goedkeurt. Wanneer u om een concept of een analyse vraagt, heeft de assistent enige tekst nodig om mee te werken, en die tekst gaat naar een AI-model. Maar het is uitsluitend de tekst die die stap vereist, hij passeert eerst de geheimhoudingspoort in uw browser, en u ziet precies wat het is voordat het vertrekt. Er reist niets mee dat u niet heeft gezien en goedgekeurd.

Dat is de volledige grens. Alles aan de ene kant blijft op uw machine. Het enige wat de lijn passeert is wat u besluit te sturen, stap voor stap, met een mens op de beslissing elke keer.

Waarom we het zo hebben gebouwd

We hadden de makkelijkere weg kunnen nemen — een server, een database, uw bestanden geüpload zodat het product alles bij de hand had. Dat is eenvoudiger te bouwen. Het is ook precies de vorm die een zorgvuldig kantoor zou moeten weigeren, omdat het een vertrouwelijk dossier overdraagt aan een partij die u niet beheert voordat het werk zelfs maar begint.

Browser-resident was moeilijker te bouwen en het is de reden dat het product eerlijk antwoord kan geven op de vraag die elke advocaat zou moeten stellen: waar leeft mijn dossier eigenlijk? Op uw machine. Het heeft die nooit verlaten.

← Alle artikelen