De eerste werkende module was de opdrachtbevestigingsopsteller, en we kozen die bewust. Het is een document dat elke advocaat schrijft, het is de plek waar de cliëntrelatie formeel begint, en het is precies het soort taak dat wordt gekopieerd uit een verouderd Word-bestand met de naam van de vorige cliënt er nog in. Als het product dit goed kon doen, op onze voorwaarden, bewees het de vorm van alles wat erna volgde.

Wat het doet

U opent een nieuw dossier en voert de essentie in: de naam van de cliënt, de omvang van het werk en de honorariumgrondslag. De assistent geeft een volledig skelet van de opdrachtbevestiging terug, opgebouwd vanuit het juiste Nederlandse template.

Het is niet alleen de openingsparagraaf. Het zijn de clausules die een advocaat anders uit zijn hoofd zou typen of in een oud bestand zou opzoeken — omvang, honorarium, klachtenprocedure, gegevensverwerking, beëindiging. De onderdelen die elke keer hetzelfde zijn, zijn gedaan. De onderdelen die oordeelsvermogen van de verantwoordelijke advocaat vereisen, liggen klaar voor u om te beslissen.

Vóór deze module werd dat document elke keer met de hand gemaakt: de vorige opdrachtbevestiging openen, namen, tarieven en datums vervangen, en hopen dat er niets ontbrak. Erna levert de assistent het conceptskelet, en gaat uw tijd naar de oordeelskwesties in plaats van naar de boilerplate.

Een concept, geen ingediend stuk

We willen precies zijn over wat eruit komt, want dit is waar veel juridische AI-producten zichzelf te veel beloven.

De uitvoer is een concept. U leest het. U bewerkt de onderdelen die uw oordeel vereisen. U ondertekent het en u verzendt het. Het product verzendt niets naar uw cliënt, verplicht u niet aan een honorariumafspraak, en beschouwt zijn eigen uitvoer niet als definitief. Een mens staat op de consequente stap, elke keer — want een opdrachtbevestiging is een belofte aan een cliënt, en een belofte mag een machine niet namens u doen.

Dat is het patroon voor het hele product: het levert een concept ter beoordeling, nooit een stuk dat zelfstandig wordt ingediend.

Waarom het de jurisdictie moet kennen

Hier zit het verschil met een generiek hulpmiddel met een juridisch laagje. De templates zijn van meet af aan voor de Nederlandse praktijk geschreven — opgesteld voor dit rechtsstelsel, niet machinaal vertaald vanuit het precedent van een andere markt en maar hoopvol geacht te passen.

Dat maakt uit, want een vertaald template is geen correct template. De clausulestructuur, de regelgevingsverwachtingen, de taal die een cliënt en de tuchtrechter of de Autoriteit Persoonsgegevens verwachten te zien — die overleven een vertaling van een buitenlands formulier niet. Een concept dat al is vormgegeven naar de eisen van de Advocatenwet en de NOvA-Gedragsregels is een concept dat u kunt vertrouwen ter beoordeling, in plaats van een concept dat u opnieuw moet controleren op verkeerde uitgangspunten.

De module is dus jurisdictiebewust vanaf de eerste toetsaanslag. Het concept dat u ontvangt, is gebouwd voor het rechtsstelsel waarin u daadwerkelijk praktijk uitoefent, in de stem van uw kantoor, gereed voor de enige handeling die alleen u kunt verrichten — het lezen, beoordelen en ondertekenen.

Waarom het eerste was

De opdrachtbevestigingsopsteller heeft de standaard gezet, in beide betekenissen. Hij bewees dat een echt, alledaags document inheems kon worden opgesteld, op uw machine bewaard, en als concept ter beoordeling aan u kon worden gegeven in plaats van als een actie die namens u is ondernomen. Elke module die erna is gebouwd, voldoet aan dezelfde norm.

← Alle artikelen